Welkom op www.radiotokeh.nl

Lang voor de islam op Java haar intrede had gedaan, vlakbij de plek waar zich nu Telaga Warna, het veelkleurige meer bevindt, woonde een zeer hebzuchtige vorst, wiens enige dochter het mooiste meisje uit het rijk genoemd werd.

Kasminten, zo heette het prinsesje, was echter door het gevlei van de hovelingen ijdel geworden. Zo ijdel zelfs, dat ze alleen wilde trouwen met degene die haar de mooiste en kostbaarste sieraden kon geven.

Nu gebeurde het dat drie prinsen op dezelfde dag bij Kasmintens vader kwamen vragen om de hand van zijn beeldschone dochter. Zij waren alle drie rijk genoeg om Kasminten de sieraden te geven die ze verlangde.

Maar de hebberige vorst hield alle drie de huwelijkspretendenten met allerlei mooie woorden en beloften aan het lijntje. Hij wilde zien wie van het drietal hem de kostbaarste bruidsschat zou komen brengen. Geen van de prinsen wist echter dat er nog twee anderen om de hand van de mooie Kasminten hadden gevraagd. Zo kwamen zij dus alle drie, op door de vorst bepaalde dagen, hun vele geschenken, gouden en met juwelen overladen sieraden, aan de vorst overhandigen. De jongste van de drie, een jonge prins uit een van de naburige rijken, bracht de meeste geschenken. De juwelen waarmee alles was versierd, waren veel mooier dan die van de anderen.

Voor wie mij nog niet kennen ik ben Merlina en wat men noemt een medium, ik zie het zelf meer als een vertaal station tussen deze wereld en die van het ongeziene, en ik wil U bij deze het verhaal vertellen van het prachtige Garoeda beeld van Ibu Tokèh, dat een ziel bezit. Het is alweer een aantal jaren geleden dat ik op een avond bij Ibu Tokèh was en het begon toch wel tijd te worden dat ik de wandeling naar huis zou gaan maken. Doch ik werd gewaarschuwd, nee je kunt niet naar huis er dreigt gevaar, ik had inmiddels wel geleerd om naar dit soort waarschuwingen te luisteren en dus wachtte ik even af, maar de klok tikte onverbiddelijk voort en mijn bedje riep met steeds luider wordende stem. Het werd echt tijd om te gaan.

Dit vertelde ik dan ook, en hoewel de waarschuwing nog eens werd herhaald, ik kon niet langer wachten. Op het moment dat ik de deur opende bij Ibu om te gaan, voelde wij beide een wind langs ons gaan. Nu zijn Ibu en ik nogal flegmatiek, maar het was toch voldoende om een wenkbrouw bij ons beiden richting hemel te lokken.

Toch ben ik op dat moment naar huis gegaan, en eenmaal gewend aan het duister zag ik een schim voor mij uit lopen die mij op de een of andere manier heel bekent voorkwam.... een stukje verder was er een bruggetje, waarop een aantal mannen stonden, die, laten we het netjes houden, niet al te veel goeds in de zin hadden...... tja wat nu te doen? Gewoon doorlopen, want een omweg zou me veel langer kosten en ik had het met de waarschuwing nog nadreunend in het achterhoofd wel gehad.

Ineens zie ik de mannen zeer verschrikt alle kanten op weg stuiven, voel langs mij heen weer die 'wervelwind' en ik hoorde de Garoeda giechelen zoals ik hem dat wel vaker had horen doen bij Ibu thuis. In gedachten heb ik hem heel erg bedankt, en eenmaal thuis gekomen meteen Ibu gebeld om te vertellen wat er was gebeurt..... Haar zeer rustige reactie: "Ik hoorde hem hier ook lachen en wist dat het goed was"

Nog vaak moet ik denken aan mijn 'beschermheer' en iedere keer als ik bij Ibu ben vergeet ik zeker niet hem met alle eer te groeten.

Liefs Merlina